Door Bert Kramer | September/oktober 2023 | 5 man, 1 BMW pech, 0 spijt
De voorbereiding: boot of rijden?
We vertrokken op 19 september 2023 vanuit Nederland. De eerste nacht brachten we door in Villié-Morgon in de Franse Bourgogne — 789 kilometer inrijden, lekker diner, bijkomen. De volgende dag door naar Sète, waar de veerboot naar Marokko vertrok.
De overtocht naar Nador duurde bijna twee volle nachten. Oude boot, matig eten, niet bepaald een luxe-ervaring. Advies voor de volgende keer: ook de heenreis gewoon doorrijden via Spanje en de oversteek bij Tarifa of Algeciras nemen. Die veerboten zijn moderner, de oversteek duurt minder dan een uur, en je hebt twee extra rijdagen in Spanje cadeau.
Aankomst: de grens, een notaris en twee uur in de rij
We kwamen aan in Nador in de vroege ochtend van 22 september. En dan begint meteen de eerste uitdaging: de grens.
Let goed op: je motor moet op jóuw naam staan. In mijn geval stond die op naam van mijn BV — en dat leverde direct gedoe op. Oplossing: voor 100 euro een notaris een zelfgeprint document laten legaliseren. Klinkt schimmig, werkte prima. Op de boot was gelukkig een douanebeambte aanwezig die op basis van dat document een officieel inreisdocument voor de motor opstelde. Maar reken wel op minimaal twee uur in de rij met andere Marokkanen. Geduld is hier geen deugd, het is een vereiste.
Eerste stop na de grens: een klein Berber-dorp voor benzine en ontbijt. Niemand sprak Frans of Engels, communicatie was een uitdaging. Tot er opeens iemand in perfect Nederlands naast ons stond: een Marokkaans-Nederlandse politieagent die op vakantie was bij zijn familie. Hij regelde het ontbijt voor ons. Vijf man, een eitje, brood, drankje en yoghurt — alles inbegrepen voor 12 euro. Totaal. We lieten een dikke fooi achter.
Eerste nacht: Hotel Mohammed V in Al Hoceïma aan de kust. Bijkomen van de overtocht, strand op 150 meter. Goed begin.
Door de Atlas naar de Sahara
Vanuit de kust reden we het binnenland in. Via Fez (dag 5 en 6) — een van de vier koningssteden van Marokko. Prachtig, maar ook overweldigend. De leerlooierijen midden in de medina zijn wereldberoemd en een must-see. Maar niemand vertelt je van tevoren hoe dat ruikt. Neem muntblaadjes mee om voor je neus te houden — serieus gemeend.
Daarna begon het mooiste deel van de reis: de doortocht via de Midden- en Hoge Atlas. Via Midelt (op 1.500 meter hoogte, tussen de twee Atlasketens in) naar Tinghir — inclusief de spectaculaire Todra Gorge, een kloof waar de rotswanden honderden meters recht omhoog gaan en er nauwelijks ruimte overblijft voor de weg en de rivier. Op de motor rij je daar doorheen en je voelt je klein op een manier die je nergens anders ervaart.
Dan verder naar Merzouga: de Sahara. Een nacht in een woestijnkamp — en ja, dat is zo indrukwekkend als het klinkt. Sterrenhemel zonder lichtvervuiling, stilte die je bijna kan horen.
Via Zagora en Ouarzazate — bekend als de poort van de Sahara en filmlocatie voor onder andere Game of Thrones — uiteindelijk naar Marrakesh.
Pech onderweg — en waarom je ANWB Werelddekking verplicht is
Onderweg naar Marrakesh viel de BMW van een van onze groepsleden uit. Snaartje van de dynamo — klein onderdeel, groot probleem als je het niet hebt.
Gebeld met de ANWB. Twee uur later stond er een oprijwagen. Die bracht de motor naar de officiële BMW-dealer in Marrakesh. Die had het onderdeel niet op voorraad. Maar — en dit is typisch Marokko — iemand kende iemand die iemand kende, en in een vage garage om de hoek werd het probleem voor 50 euro opgelost. Mijn vriend verloor één dag. Had hij geen ANWB Werelddekking gehad, was het een heel ander verhaal geworden.
Regel dit altijd voor vertrek. Geen uitzondering.
Marrakesh, Essaouira en Casablanca
In Marrakesh twee nachten rust. De Djemaa el-Fna is ’s avonds een spektakel — eten, muziek, magie, een complete chaos op een prettige manier. Overdag is het drukker en opdringeriger. Eén ding waar we allemaal moeite mee hadden: het gehannes met dieren op het plein. Slangen, apen — toeristen worden er actief mee benaderd voor foto’s en dat voelt ongemakkelijk. Je moet er even doorheen, maar weet dat het komt.
Een echte aanrader in Marrakesh: een nacht in een riad. Dat is een traditioneel paleis van binnenuit — van buiten onopvallend, van binnen een oase met binnenplaats en zwembad. Niet superluxe, maar een unieke ervaring. Vijf spierwitte Nederlanders in een zwembad midden in een riad in Marrakesh — het was zo absurd dat het geweldig was.
Vanuit Marrakesh naar Essaouira aan de Atlantische kust: een verademing. Witte stad, blauwe accenten, altijd wind, verse vis. Daarna naar Casablanca. Ik had verwachtingen — mede gevoed door het jeugdboek Bob Evers in Casablanca. De werkelijkheid is meer een gewone grote stad. Wél de indrukwekkende Hassan II-moskee, een van de grootste ter wereld, met een deel gebouwd pal boven de oceaan. Dat is de moeite waard.
Meknès en het smurfendorp
Via Casablanca terug noordwaarts naar Meknès — weer een koningsstad, rustiger dan Fez, misschien wel aangenamer. En dan als laatste highlight: Chefchaouen.
Dat “smurfendorp” bestaat echt. Het is een bergstadje in het Rifgebergte waar werkelijk alles blauw en wit geschilderd is — muren, deuren, trappen, stoepen. De traditie stamt van Joodse vluchtelingen die er in de 15e eeuw neersloegen. Het resultaat is een van de meest fotogenieke plekken van heel Afrika. Loop er een uur door de medina en je begrijpt het meteen.
Terug naar huis — twee routes
In Chefchaouen splitsten we de groep:
-
-
- Twee man namen de boot vanaf Tanger naar Algeciras en reden door naar familie in Marbella
-
- Twee anderen namen de veerboot terug naar Sète
-
- Ik reed zelf in twee dagen vanuit Algeciras terug naar Nederland — verreweg de lekkerste optie. Geen boot, geen wachttijden, gewoon je eigen ritme.
Praktische tips voor motorrijders
Motor op naam: Staat je motor op naam van een BV of iemand anders? Regel dan ruim van tevoren een notarieel document dat bewijst dat jij gerechtigd bent de motor mee te nemen. Kost je een tientje of honderd bij de notaris, maar zonder kom je Marokko niet in.
Warmte: We reden in september/oktober. Overdag erg warm — ik zweette letterlijk mijn helm vol. Een bandana of koelende balaclava is geen overbodige luxe, het is noodzaak.
Kleding: Een doorwaaijas had ik net voor vertrek gekocht en aangehad de hele trip. Goede keuze. De doorwaaibroek vergat ik. Niet nadoen.
Geld: Je bankpas werkt in Marokko, maar je moet hem eerst openzetten voor internationaal gebruik. Bij de ABN AMRO moest ik dat expliciet activeren — doe dit thuis, niet op de boot. Creditcard werkt ook goed in de steden. Neem daarnaast altijd voldoende contant dirham mee voor kleine stops, benzine en lokale eettentjes op het platteland.
Navigatie: Ik gebruikte OpenStreetMap (OSM). Werkt prima in Marokko, ook in gebieden zonder mobiel bereik.
Verzekering: Zorg voor een groene kaart die Marokko dekt en activeer je ANWB Werelddekking voor pechhulp. Niet onderhandelen.
Taal: Frans werkt in de steden redelijk. Op het platteland: gebaren, glimlachen en hopen op een toevallige Marokkaans-Nederlandse politieagent.
De route in cijfers
| Vertrek NL | 19 september 2023 |
| Aankomst NL | 9 oktober 2023 |
| Totale reisduur | 20 dagen |
| Kilometers in Marokko | 2.859 km |
| Totaal inclusief heen/terug | 5.753 km |
| Kosten accommodatie Marokko | € 3.081 (5 personen) |
Route: Nador → Al Hoceïma → Fez → Midelt → Tinghir → Merzouga → Zagora → Ouarzazate → Marrakesh → Essaouira → Casablanca → Meknès → Chefchaouen → Tanger → Algeciras
Zo. Dat was Marokko.
Zou ik het opnieuw doen? Morgen. Maar dan met een doorwaaibroek aan.
— Bert
Geef een reactie